Дневник заблуда: Хибридни рат

Dnevnik zabluda: Hibridni rat

27 februara 2017

k1_620x0 354f

UZ pažnju medija i pojačano prisustvo Kosovske policije, nedavno je srušen zid kod mosta na Ibru u severnoj Kosovskoj Mitrovici. Radi bezbednosti stanovnika grada, njega će zameniti “kaskadna građevina” (na slici). Zbog podzida visokog 70 cm dugog ni stotinak metara, vođeni su u Briselu brojni razgovori na najvišem političkom nivou.

Protekle godine bili smo svedoci podizanja brojnih zidova. Mađarska gradi zid na granici prema Srbiji (175 km), a takođe prema Hrvatskoj i Rumuniji. Hrvatska podiže ogradu na delu granice sa Srbijom, a Slovenija prema Hrvatskoj. Turska podiže zid prema Siriji (82 km), a Bugarska sredstvima Evropske unije gradi 100 km dugu ogradu prema Grčkoj i Turskoj. Grčka je već podigla kraće ograde prema Turskoj, a Makedonija na granici sa Grčkom. Austrija se ograđuje kod graničnih prelaza sa Mađarskom i Slovenijom. Prema Rusiji ograde podižu Litvanija (130 km), Letonija (90 km) i Estonija (110 km). Tunis se ograđuje prema Libiji, Izrael prema Egiptu (250 km) i Jordanu (30 km). Donald Tramp počinje gradnju zida prema Meksiku, dugačkog čak 3.200 km.

I pored podizanja brojnih barijera među njenim državama, za Evropu je gorući balkanski problem ni 100 metara dug zid sagrađen na prelazu iz južne u severnu Kosovsku Mitrovicu. Zbog ovog podzida, ni nalik zidovima Belfasta, srpski predstavnici vode duge i besmislene pregovore sa Albancima i trpe sulude pritiske Brisela. Ali, zbog čega jedan element urbanističkog mobilijara u Kosovskoj Mitrovici mobiliše evropski vrh? Naravno, nije suština u zidu, već u činu njegovog uklanjanja. Rušenje nosi poruku o nadmoći Albanaca na srpskom terenu. Sličnu “pobedu” nedavno je odnela Priština kada je sprečila pripadnike Srpske pravoslavne crkve da očiste zapaljeni hram Hrista Spasa u tom gradu, zbog “nepostojanja tehničke dokumentacije”?!

Živimo u eri hibridnog ratovanja. Danas se vojne pobede ne postižu sukobima vojski na terenu, već sofisticiranije, operacijama u “miru”. Savremeni urbanizam je često područje hibridnog ratovanja. Jer, u ratu je cilj teritorija, a danas je to urbani prostor. On se osvaja novcem ili pritiscima, poput nedavnih iz Brisela. Cilj hibridnog ratovanja je kontrola prostora od geostrateškog značaja. Kada je npr. prodavana ruševina zgrade Saveznog MUP-a, cilj kupca bilo je “osvajanje” ove simbolički važne zgrade. Tržni centar u Rajićevoj podiže izraelski investitor na mestu koje za Srbiju ima značaj zida starog Jerusalima. Beograd na vodi nalazi se na najznačajnijoj strateškoj lokaciji na Balkanu, poput Bosfora na Istoku, a cilj nedavnog konkursa za Beogradsku filharmoniju je zaposedanje zemljišta uz palatu “Srbija”.

I zato, nije slučajno da Šiptari, kod kojih postoji vekovna tradicija podizanja zidova oko privatnih poseda i imanja, čak preko Brisela posežu zahtevom za rušenje jednog na oko minornog gradskog podzida.

KOMENTARI



Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *