Muslimanske snage koristile hemijsko oružje u Bosni

Muslimanske snage koristile hemijsko oružje u Bosni

5 jula 2013

tuzla2011-721625348Muslimanske snage koristile su hemijsko oružje u borbama u proteklom ratu – Tuzla je bila mesto gde se ono proizvodilo, a garantovano je da će se isključivo koristiti protiv „četničkog agresora“, pokazuju dokumenti koji su u posedu Srne.

U dokumentu, koji je radila Komanda HVO-a iz srednje Bosne za snage NATO-a, navodi se da su hemijski bojni otrovi prvi put upotrebljeni 2. avgusta 1993. godine na širem područje Zvornika.

„Nedvosmisleno je utvrđeno da su u više navrata muslimani koristili mine 120 milimetara sa hemijskim punjenjem“, navodi se u tom dokumentu.

Dalje se ističe da je Unprofor uzeo uzorke zemljišta i u svom izveštaju naveo da je u najmanje tri odvojena slučaja upotrebljeno hemijsko naoružanje u borbama oko sela Boškovići, severno od Zvornika.

Hemijsko oružje, kako je navedno u izveštaju Komande HVO-a od oktobra 1993. godine pod oznakom „Tajno“, korišteno je i u napadima na Vitez i Busovaču.

„Reč je o minobacačima 120 mm i minama punjenim bojnim otrovima – čini se klorinom“, piše u ovom dokumentu. Prema navodima ovog dokumenta, muslimanske snage kupovale su hemijsko oružje u manjim količinama od arapskih zemalja, a zatim su uspeli da proizvedu neke vrste u domaćim fabrikama.

„Početkom leta 1993. godine bosanski muslimani su putem `islamske mreže` nabavili od arapskih zemalja više od 30 avionskih bombi, punjenih nepoznatom vrstom bojnih otrova. Bombe su stigle iz Sirije i kamionima Crvenog krsta transportovane su u skladiše u Dubravama kod tuzlanskog aerodroma“, navodi se u tom dokumentu.

Sa bombama je stiglo i pet stručnjaka za hemijsko oružje koji su trebali da nauče pripadnike muslimanskih snaga kako da ih upotrebe.

„Muslimani su nameravali da upotrebe bombe sa vremenskim upaljačima u defanzivne svrhe. Budući da je u Tuzli smešten deo hemsijke industrije, pristupilo se osmišljavanju proizvodnje hemijskog oružja“, napominje su ovom dokumentu.

Pominje se da je u to vreme Ejup Ganić bio zadužen za nabavku oružja i razvoj vojne industrije bosanskih muslimana. Kasnije tu ulogu je preuzeo Hasan Čengić.

U dokumentu od 1. aprila 1993. godine, čiji faksimil posjeduje Srna, vidi se da je Predsjedništvo Skupštine opštine Tuzla tražilo od Ministarstva odbrane Hrvatske saglasnost za pretakanje hemikalija iz preduzeća „INA – Petrohemija“ iz Kutine.

Traženo je pretakanje 160 tona azotne kiseline, 120 tona oleuma i koncentrovane sumporne kiselina. U ovom dokumentu se daju garancije da će proizvodi od tih hemikalija isključivo biti upotrebljavani u okviru zone delovanja Drugog korpusa Oružanih snaga RBiH u kojem deluju pod jedinstvenom komandom i jednice HVO-a.

Isto tako se daju garancije da će ovi proizvodi biti upotrebljeni samo u borbi protiv „četničkog agresora“. Potpisnik ovog dokumenta je Bahrija Tanović.Posrednik u ovom poslu bila je Ambasada RBiH u Zagrebu.

Deo dokumentacije o korištenju bojnih otrova u proteklom ratu Srni je dostavio na uvid Ekspertski tim jugoistočne Evrope za borbu protiv terorizma, organizovanog kriminala i korupcije.

(Frontal.rs)

KOMENTARI



Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *