НЕМЦИ ОТКРИЛИ И ТВРДЕ: Ово је права историја Срба! ЕВО КАДА ЈЕ ОСНОВАНА СРБИЈА

NEMCI OTKRILI I TVRDE: Ovo je prava istorija Srba! EVO KADA JE OSNOVANA SRBIJA

16 avgusta 2019

Slobodan Jarčević, član Udruženja književnika Srbije, napisao je tekst o istoriji Srbije pre dinastije Nemanjića u kojem je izneo puno zanimljivih podataka koji bacaju malo drugačije svetlo na našu istoriju.

Prenosimo ga u celosti:

Stefan Prvovenčani Nemanjić je samo prvi krunisani vladar u dinastiji Nemanjića, a nikako prvi krunisani srpski kralj Srednjeg veka. Jer, Srbija je osnovana 490. godine s prestonicom u Skadru, a od tada – pa do 1171. godine, kad vlast preuzima Nemanja, Srbija je trajala oko 700 godina i imala je više od četrdeset krunisanih kraljeva.



Prednemanjićka Srbija se prostirala od Crnog mora do iza Trsta, što svedoči u 18. stoleću i Andrija Kačić Miošić i tadašnji istoričar iz Venecije Sebastijan Dolči.

Znači, tvrđenja zvanične povjesti (istorije) – da su Srbi došli na Balkan i u Podunavlje iz Rusije tek u 7. stoleću Nove ere, te da su se opismenili i pokrstili tek u devetom stoleću, potpuno je krivotvorenje (falsifikat).

Pre Stefana Nemanje, Srbjom su vladale tri dinastije: Svevladovići (od 490. do 641. godine), Svetimirovići (od 641. do 794. godine) i Oštrivojevići (od 724. do 1171. godine).

Zanimljivo je, a zvanična povjest (istorija) to ne beleži, da državnici Zapadnog rimskog carstva i Istočnog rimskog carstva (Vizantija – izmišljen naziv) nisu priznavali u drugim zemljama vladarima titule kralja i cara, te su srpske kraljeve, u svojim dokumentima, beležili kao: banove, župane, despote, kneževe…

Papa je priznao kraljevsku titulu tek Stefanu Prvovenčanom Nemanjiću, jer je to učinjeno zbog krstaškog rata protiv Srbije – krstaši Zapadnog rimskog carstva su okupirali srpski Zadar i okolinu (1202) i spremali se na osvajanje Istočnog rimskog carstva.

Zato im je trebao mir sa Srbijom, te su Nemanjiću priznali kraljevsko zvanje – da Srbija ne bi pomagala Istočno rimsko carstvo, koje su krstaši napali 1204. godine i zauzeli Konsantipolj i veliki deo teritorije, kojom su vladali do 1261. godine.

Zbog zanemarene istine o prošlosti Srba i ostalih Slovena, nije se došlo do imena svih srpskih kraljeva pre Nemanjića, ali do imena većine jeste, te navodim ta imena u sve tri prednemanjićke dinastije:

Svevladovići: Oštroilo, Svevlad, Selimir, Vladan, Radimir Drugi i nepoznato ime sledećeg; Svetimirovići: Svetimir, Budimir Svetopelek, Svetolik, Vladislav, Tomislav, Sebislav, Vladimir, Kadomir, Tvrdislav.

Oštrivojevići: Oštrivoj, Tolimir, Pribislav, Krepimir, Svetorad, Rodoslov, Časlav (nepoznata imena vladara od 865. Do 926 – no, pronađeno je ovih godina dokumenata o kraljici Domoslavi, u zidanama jedne crkve u Dalmaciji – početak 10. stoleća, za koju su Hrvati napisali da je hrvatska kraljica.



U njihovoj povjesti piše, da su tada vladali „hrvatski vladari“: Tomislav, Trpimir Drugi i Krepimir Prvi), Palvimri Ratnik, Tjecimir, Prelimir, Silvestar, Tugimir, Hvalimir, Dragimir, Vladimir Drugi, Dobrosav Vojislav Prvi, Mihailo, Bodin, Dobrosav Drugi, Vladimir Treći, Đuro i Grubiša.

Neverovatno je da zvanična povjest (istorija) ne spominje ovoliki broj vladara Srbije u Srednjem veku. A koliko su oni važni (to se podrazumeva), videćemo iz vremena srpskog kralja Krepimira Oštrivojevića, vladao od 815. do 840. godine.

Početkom 9. stoleća, Srbiju su vojno napale: Franačka, Bugarska i Istočno rimsko carstvo (Vizantija) – isto kao i NATO 1999. godine! Tad su Bugari okupirali istočnu Srbiju, a iz nje je pobegao plemić s delom vojske i naroda i stigavši do Srema, kojeg su okupirali Franci, zajedno sa Slavonijom i severnoistočnom obalom Jadrana. Borna se predao Francima. Franci su mu ustupili severoistočni deo jadranskog zaleđa, koje su okupirali, te je tim područjem Borna administrativno upravljao i sprovodio politiku franačkih okupatora.

Ove činjenice danas priznaju i nemački povjesničari (istoričari). Odbacuju nametnute laži o Srbima i ostalim Slovenima, koje su u društvene nauke uneli zvaničnici germansko-nordijske istorijske škole u 19. stoleću. Danas, nemački naučnici opovrgavaju svedočanstvo Konstantina Sedmog Porfirogenita, jer nema osnova verovati u njegov sadržaj i njegov navod o doseljavanju Slovena na Balkan u 7. stoleću.

Nemci tvrde:

– Porfirogenit je jedini izvor tvrdnje o doseljavanju Srba i Hrvata na Balkansko poluostrvo u VII veku. Porfirogenita su se slepo držali i Vatikan i predstavnici germansko-nordijske istorijske škole.

Nemački naučnici danas ovako opisuju kneza Bornu, koji je u zvaničnim društvenim naukama upisan kao hrvatski knez, mada je rođen u Kučevu, u Istočnoj Srbiji, gde je bio oblasni vladar zemlje oko Kučeva i oko reke Timoka.

Evo najnovijih nemačkih istraživanja o Borni:

– Najstariju vest o Borni nalazimo kod Ajnharda, poznatog letopisca na franačkom dvoru. Godine 818, beležeći kako su dva slovenska poslanstva stupila pred cara Ludovika – žaleći se na Bugare, on u nastavku iznosi da su to bili „legati Abodritorum ac Bornæ, ducis Guduscanorum et Timocianorum, qui nuper a Bulgarorum societate desciverant et ad nostros fines se contulerant“ (poslanici Braničevaca i Borne, kneza Guduščana i Timočana, koji su nedavno iz zajednice s Bugarima otpali i u naše krajeve prešli). Borna, Timočanin, bio je zajednički knez Guduščanaca i Timočana. Guduščanci su srpsko pleme tada nastanjeno u dolini Peka. Ime su dobili po antičkom gradu Guduskumu, današnje Kučevo, čiji se slabo istraženi ostaci nalaze nedaleko od današnje varošice Kučeva, na suprotnoj strani Peka, pri ušću rečice Kučajne. Temelji građevina ovog grada, zidani od opeke i kamena, protežu se duž Peka dužinom od 4 kilometra. Dakle, pleme Guduščanaca geografski se nalazilo između Braničevaca i Timočana. Borna je sklopio savez sa franačkom državom i sa svojom vojskom poslat da uguši ustanak Ljudevita Posavskog, u Slavoniji.

Sposobni knez Borna ubrzo postaje gospodar u primorskoj Hrvatskoj. Godine 818, pre izbijanja ustanka, on je kod Ajnharda zapisan samo kao knez Guduščana i Timočana (dux Guduscanorum et Timocianorum). Već iduće godine, kad je vodio na Kupi veliku bitku s Ljudevitom, bio je već „dux Dalmatiæ“. U trećoj godini ustanka (821), Borna postaje „dux Dalmatiæ atque Liburniæ“, dakle knez cele dalmatinsko-hrvatske oblasti.

Iz gradacije ovih titula, može se izvući zaključak: da su Franci Borni, kao nagradu i pomoć, davali sve veću vlast, na sve većoj teritoriji, dok mu najzad nisu dali i kneževski položaj.



Treba znati, da se Srbija pribrala u vreme Krepimirove vlasti i povela je oslobodilački rat, da bi oslobodila okupirane teritorije. Pobedila je Franke u Sremu, kod Slavonskog broda i u trećoj bici, takođe, 829. godine u Istri, te je polovina Istre i severoistočna obala Jadranskog mora vraćena u Srbiju, što je srpski kralj Krepimir proslavio u glavnom gradu Srbije – Skadru.

Već se zna, a i na osnovu i izjava današnjih nemačkih istoričara, da su u Srbiji bile plemićke administrativne oblasti: Raška, Zeta, Hrvatska i Bosna. Nisu to bile posebne države – kako je to falsifikovano u društvenim naukama u 19. stoleću, a održano do danas!

Bilo bi korisno za sve nas – da ove činjenice o drevnoj i ranoj srednjovekovnoj istini o Srbima i ostalim Slovenima upućujemo slovenskim državnicima, naučnim ustanovama, glasilima i pojedinim istraživačima. A i da upućujemo pisma Vladi, Predsedniku i Skupštini Republike Srbije – da menjaju sadržaje o „nepismenim“ Srbima i ostalim Slovenima do 9. stoleća Nove ere!

Iz knjige Slobodana Jarčevića

KOMENTARI



15 komentara

  1. sergej says:

    Ispade da je Deretić upravu a SAN i ostale Srpske istoričare treba pobiti jer kako oni da opravdaju svoje diplome njbolji lek je pobiti gamad jer oni osporavaju mnoge činjenice.

    • Nenad says:

      Nemoj tako. Jer u tom slučaju, morali bi da izgube fotelje i pasu travu

    • P.P.NJ says:

      Glogovim kocem,ko vampire.

    • Ivana says:

      Normalno da Deretić jedini govori istinu ali ga baš zato sabotiraju hrvati, bošnjaci, šiftari, Srbi jugosloveni, tupavi komunisti, plaćeničke nvo i priglup narod.

  2. Karital says:

    Od ovakve veličine do patuljka!

    • Ivana says:

      I bit će Srbija još manja jer nas vode izdajnici a današnji Srbi najveće kukavice.

    • Zahvaljujuči otpadu says:

      Od roda. U snrtnoj borbi sveta svako bira šta voli, ali ne može imati i jare i pare.

  3. tigar says:

    Jasno je da je Deretić u pravu!

  4. Vladimir says:

    Naravno da je u pravu,ko mu se suprostavlja,Radivoj Radic,to prezime Radic...

  5. Budi Bog s nama says:

    Srbija je bila velika brale, kada se raspakuje, a može i da se komprimuje na malu oblast. Svi narodi koji govore srpski, nalik srpskom i slično srpskom jesu Srbi i narodi iz nekad vazalnih oblasti Srbije nastalih od južnih i severnih Slovena. Pogledajte samo grbove i zastave, na srpskoj su to sula orlova i kruna, a na hrvatskoj je domino,odnosno sluga ili vazal. Istorija pripada Srbima ali šta je ovo danas ljudi moji? Kakva će nam budućnost biti. Budućnost naša je u Hristu Isusu, Gospodu i Spasitelju našem, ovo nam je otkrio i sam Sveti Sava Rastko Nemanjić i tu nema drugog, dakle braćo Srbi spasenje nam ostaje u Hristu.

    • Nebeska Srbija says:

      Bas tako!!ali prvo da vratimo nase!

    • P.P.NJ says:

      Srbi su hrišćanstvo primili,na silu pre 800 godina a postoje istorijski spomenici koji potvrđuju njihovo postojanje 10000 godina- kalendar koji broji 7528 godinu,Lepenski vir iz 9000 godina pre hrista. Imaju Srbi svoje,stare bogove i božanstva a Isus je samo božiji sin i nikada neće postati bog jer je Bog Otac besmrtan.

  6. Branko says:

    Ovaj članak vrijedi zlata. Ne znam da li se išta slično može naći.

  7. teoretičar says:

    Srbi su danas najbogatiji narod na svetu. Od siromašnog naroda sa skraćenom, iskrivljenom, podmetnutom londonskom-bečkom i jedinom istorijom, danas svaki Srbin ima po jedno dve istorije. Biraj ago šta ti drago. Ja nisam aga i još se nisam odlučio koje sve verzije da odaberem. Meni sad malo jedna istorija. Treba uvek imati rezervnu, zlu ne trebalo. Ali ne manjka nam. Problem je samo što nikako da saznamo koja je prava.

    • doktrina soka says:

      potrudi se,za istinu se treba boriti.

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *