ОТКРИВЕНИ ТАЈНИ ДОКУМЕНТИ Русије и Кине!

OTKRIVENI TAJNI DOKUMENTI Rusije i Kine!

9 septembra 2016

China Russia 3112828

Rat koji se danas održava u Siriji je, možda, nova vrsta rata u smislu sredstava koja se koriste, svog obima i tipu i velikom broju strana koje učestvuju u ratu.

Svaka stranka tvrdi da brani Sirijce i sirijska prava do te mere da povremeni posmatrač ne bi mogao da razlikuje dobro od lošeg ili tlačitelja od potlačenih. Moraju se ispitati vrednosti i ponašanja svake stranke da bi se prepoznalo ko brani svoju domovinu od onih koji su došli iz inostranstva da sprovedu svoje inostrane programe na sirijskom tlu.

Sirijska vojska i njeni saveznici se bore protiv terorista iz celog sveta koji su došli u Siriju uz podršku američkog saveza, koji tvrdi da brani ljudska prava i da se bore u Siriji za “odbranu“ sirijskog naroda. Ovi teroristi su dovedeni u Siriju iz zatvora širom sveta da brane “revoluciju pravičnosti i pravde“ koja obezglavljuje i ubija nevine ljude i koja je navodila na ubijanje i razaranje u Siriji više od pet godina.

Uprkos jasnoći ove slike za Sirijce, i dalje ima onih koji tvrde da postoji realna sirijska revolucija i da je prisutna umerena opozicija.

Ali rat u Siriji više nije rat između Sirijaca. On je postao rat između dve ose, od kojih je jedna američko-zapadna osa koja želi da uništi Siriju zbog njenog položaja koji stoji na putu ostvarivanja njihovih geopolotičkih ciljeva. Sirija je bila sjajan kulturni centar suživota i harmonije između različitih vera, a bila je središte otpora protiv američko-izraelskih projekata u regionu.

Prošlogodišnje bitke u Siriji su pokazale veliku ambiciju i želju Amerikanaca i njihovih regionalnih agenata za podršku terorističkih grupa, kao što je pokazana i njihova velika sposobnost da dovode sve više i više ovih zmija pružajući im naoražanje i drugu materijalnu podršku.

Sirijski savez je došao do zaključka da bi sama sirijska vojska, bez podrške saveznika, mogla pretrpeti veliki gubitak za savez u celini, koji odbija unipolarnu hegemoniju pod vođstvom divljačkog novog liberalizma koji teroriše svakoga ko se ne slaže sa američkim planom.

Možda su intervencije SAD-a u Siriji i Ukrajini bili najvažniji događaji koji su pokazali ovaj američki sistem u tekućoj deceniji. Američki neuspeh u Ukrajini može da postavi temelje za neuspeh Evropske unije (Bregzit, na primer), jer je sam projekat EU prvenstveno osnovan da popuni prostor koji je nastao usled raspada Sovjetskog saveza, i da kontroliše sve države koje okružuju Rusiju jer će američka sredstva bili uložena protiv Rusije kada se za to ukaže potreba.

Američki neuspeh u Siriji čini besmislenim formiranje novog Otomanskog carstva koje je bilo planirano kao paralelni projekat Evopske unije u islamskom svetu na čelu sa Muslimanskim bratstvom. Ono je trebalo da se koristi kao još jedno američko sredstvo u službi američkih, zapadnih i izraelskih interesa protiv Rusije i ose otpora.

Saveznička, odbrambena vojna intervencija u sirijskom ratu se dogodila u dve faze. Prva faza intervencije je inicirana od strane ose otpora (Hezbolah, Iran i Sirija), kako rat u Siriji zaista izgleda kao direktan rat protiv svih njih zajedno, posebno od rata 2006. godine između Izraela i Hezbolaha u Libanu koji je pokazao kapacitet Hezbolaha da drži svoje pozicije i promeni pravila igre u regionu. Izrael i njegovi saveznici su znali da nema šanse da postignu odlučujuću vojnu operaciju protiv Hezbolaha. Stoga su oni osmislili druge planove za udaranje ose otpora i fragmentacije – što je za cilj imalo dovođenje svih tih zmija u Siriju i garantovati im neograničenu podršku.

Multipolarna osa je ušla u rat (u drugoj fazi intervencije) kada su videli i prepoznali međunarodni karakter sirijskog rata i njegov uticaj na geopolitičku budućnost sveta. Pored toga, bilo je jasno da je napad SAD na Siriju, kao i na Ukrajinu, bio planirani rat protiv mulitpolarne ose, i da bi gubitak bilo koje od ovih zemalja bio gubitak za celu osu.

Samim tim, ruska intervencija u septembru 2015. godine je pokrenuta da eliminiše ove rizike i da pomogne sirijskoj vojsci u odbrani svoje strateške lokacije. Ova ruska intervencija je sprečila da unipolarna osa dobije rat u Siriji.

Ali bitka za Siriju je još uvek u toku zbog ogromne podrške koju su teroristi dobili iz Saudijske Arabije, Turske i Katara, pored neograničene podrške od SAD i njihovih zapadnih saveznika.
Prošlomesečne bitke u Alepu su pokazale očaj američke ose da probije opsadu nametnutu sirijskom vojskom i njenim saveznicima od skoro deset hiljada naoružanih terorista u gradu Alepu.

Poslali su hiljade novih terorista potpomognute najnovijom vrstom oružja i svih vrsta sigurnosne i logističke podrške, pa su uspeli da postignu neke dobitke i okupiraju neke tačke na jugu i zapadu Alepa. Ali nisu mogli da postignu sve svoje ciljeve zbog žestokog otpora od strane sirijske vojske i njenih saveznika.

Bitke u Alepu su pokazale da ruski avioni u Hmejmimu ne mogu da pokriju celu Siriju ili potpuno spreče protok terorista u velikim količinama, posebno kada se protok terorista dešava od Idliba do Alepa (zbog malog razmaka između njih).

Ove bitke su takođe pokazale da se neprijateljska osa u sirijskom ratu očajnički bori da sačuva Alepo radi očuvanja svog uporišta u Siriji. Za njih je dalje ubijanje i razaranje u Siriji cilj sam po sebi, pa zato pokušavaju da produže rat i ostvare svoje ciljeve.

Odgovor Rusije na nove zahteve je bio brz i teški ruski bombarderi su počeli da udaraju različite terorističke mete koristeći aerodrom Hamadan u Iranu, što se može smatrati novom erom u rusko-iranskoj saradnji.

16. avgusta 2016. godine, velika vojna delegacija iz Kine, na čelu sa admiralom Guanom Jufejem, direktorom Kancelarije za međunarodnu vojnu saradnju Kineske centralne vojne komisije, posetila je Damask i srela se sa Fahadom Jasimom al-Frejem, sirijskim ministrom odbrane, što je korak napred u vojnoj saradnji između ove dve zemlje. Značaj ove posete je pojava novog, nedefinisanog saveza kao rezultat sirijskog rata.

Čini se da je jasno kroz stratešku saradnju između Rusije, Irana, Sirije i Kine da ovaj savez negira laži o obojenim revolucijama u Ukrajini, Siriji i drugim zemljama.

Ovaj novi savez povlači novu crvenu liniju u zavisnosti od novih vrednosti, a posebno u zavisnosti od međunarodnog prava, čime odbacuje dvostruke standarde koji se koriste u rešavanju međunarodnih kriza kada je SAD i drugim zapadnim zemljama dozvoljeno da nastave po svom starom ponašanju iz poslednje decenije prošlog veka.

Sirijski rat je najavio pojavu nove ere, i sklapanje novog saveza koji će se suprotstaviti NATO-u u bliskoj budućnosti.

(Webtribune.rs)

KOMENTARI



Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *