Srbija bi ulaskom u EU postala “anus naduvanog Brisela za ispuhavanje“ – nikada uvažena članica!

Srbija bi ulaskom u EU postala “anus naduvanog Brisela za ispuhavanje“ – nikada uvažena članica!

17 marta 2014

dragan-djogovicPiše: Dragan Đogović

Ma koliko kod morbidno izgledao za neke čitaoce naslov ovog mog teksta, on posjeduje ipak svoju specifično kulturno identificiranu i objektivno definisanu karakteristiku.

Apsurdno je svakom racionalnom čovjeku osim laika vjerovatii konstatnoj tezi srpske vlasti, da bi Srbija kao buduća članica EU zadržala i dalje svoj puni suverenitet nad vlastitim političkim i ekonomskim sistemima, bez totalne kontrole i dirigentske briselske palice.

To defaktno znači da će Vlada Srbije u slučaju članstva morati se iskljucivo pridržavati svih utemeljenih ugovora, koja su u poređenju sa ugovorima drugih EU članica po Srbiju katastrofalno nepovoljno koncipirana, i povinovati besprekorno uvijek aktuelnoj unutrašno-spoljnoj politici Evropske Unije.

Time bi srpska administracija postala apsolutni lojalni prenosni organ u izvršavanju svih nametnutih direktiva, po svim srpskim političkim sferama kao i ekonomskim, naučnim, obrazovnim i kulturnim strukturama.

Dakle Beograd neće moći garantovano više voditi svoju primarnu vlastitu nacionalnu politiku i projektovati svoju izrazito neophodnu balans – sponu između zapada i istoka , – dok bi sa druge strane na privrednoj bazi građani Srbije izgubili svako pravo samostalnog odlučivanja kao i do sada kroz vjekove, kakvu će npr. koru domaćeg hljeba založiti, koje sjeme posijati, kakav med i mlijeko proizvesti, koji melem na ranu staviti… itd…itd.

U trenutnoj ukrainskoj krizi i geopolitičkom konfliktu EU sa Rusijom glavni evropski zvaničnici dokazali su da u svakom momentu pa čak i na najsuroviji način mogu svrgnuti svaki državni režim koji se usprotivi njihovoj političkoj moći i ekonomskim ciljevima, neobazirući se pritom na međjunarodne pravne norme. Znači budi dobar da nebi bio modar.

Zapadna Medijska demonizacija Srba i Srbije u poslednjih dvadesetak godina i permanentno mlataranje po našim prstima i klepanje po ušima od strane evropskih moćnika, uz pokoju na dar među zube uguranu šargarepicu, tek toliko da istrajemo u mukotrpnom maltretiranju pored nemoćnog i nekompetentnog srpskog političkog vrha da se tome odupre, – dovela je Srbiju u stanje “ Not respect State” ranga, ili drugačije narodnim žargonom rečeno banana države.

Sa takvim prišivenim “Made In“ etiketama, Srbija se nebi mogla lako otarasiti dosadašnjeg negativnog imidža, koji je produkt doduše nepravednog lažnog propagandnog sistema određenih velikih sila, da bi postala u neko dogledno doba sa svojim građanima respektovana i punopravna članica Unije.

Parodično obrazloženo Srbi bi bili namagarčeni nosači “ala Samuel,“ na čiji samar bi Brisel konstantno tovario sve šta mu u svakom momentu na pamet prahne po volji i želji.

Logično bi bilo da sada u nastavku teksta potkrepim svoje teze navodeći značajno bitne posledice po Srbiju njenim eventualnim ulaskom u članstvo. Ne želim time ovde trošiti slova, one su bezbrojne i bolne, pa ću iz tog razloga da navedem samo dva vrlo značajna primjera.

Otprilike 80% srpskog domaćinstva posjeduje tradicionalno kuće, imanja, stanove itd. u svom vlasništvu, što je skoro jedinstven slučaj u cijeloj Evropi. Vrlo bitno je u odnosu na ovu konstataciju naznačiti da npr. u Njemackoj i drugim velikim evropskim državama samo par procenata stanovništva ima tu sreću da je uknjiženo u katastar privatne svojine, dok svi drugi a njih je preko 90% žive po raznim relativno umjesnim objektima ali i mnogobrojnim stračarama , plaćajući pritom visoku rentu svojim najamnicima, tj. pretežno Bankama, Osiguranjima i mnogim drugim Invest grupacijama.

EUbinStaraUlaskom u Evropsku Uniju evropski kapitalistički marktni sistem bi svojom surovom poslovnom mašinerijom za kratko vrijeme našao načina da usisa veliki dio tog nepokretnog kapitala srpskog stanovništva u svoju nikad situ trbušinu, utopivši ga tako u ustaljenu šemu zapadnog životnog stila.

Nekome možda ovo sada zvuči lucidno, ali će imati sigurno prilike da se uvjeri u vjerodostojnost ovih riječi.

Što se tiče državnih nekretnina, svjedoci smo suludo nedavno donesenog zakona o pravu stranaca da za par godina dobiju mogućnost legalne kupovine srpskih oranica i izvora blagoslovene izvorne pitke vode.

Neshvatljivo je da u današnje vrijeme dok svaka druga ozbiljna država koja brižno vodi računa i čuva svoje resure, naša Vlada naveliko dobošuje životno vitalnu narodnu imovinu stranim beskrupuloznim tajkunima.

Za nekoliko godina kada ova nastala prirodna klimatska promjena na zemlji, (mada bi ovu riječ prirodna radije stavio pod navodnik, jer je možda vjestačko izazvana), koja već u žestokom jeku uzima maha, započne da ubire svoj danak i nastane strašna oskudica hrane i pitke vode svuda po svijetu, srpski građani će nijemo i nemoćno zuriti skapavajući od gladi i žeđi u svoje rasprodane plodne oranice i bistre izvorne vode, – strogo obezbjeđene do zuba naoružanim sekuriti snagama njihovih vlastodržaca.

Čemu onda to bezglavo srljanje u članstvo EU pod takvim budućim bizarnim okolnostima, pored sjajnog trenutnog stanja u kojem se Srbija još uvijek nalazi,- naime ostati jednostavno i dalje politički i ekonomski neutralna, – pitanje je od miliardu dolara?

Postoje samo dva objašnjenja za takav postupak!

Prvo je da srpska Vlada uopšte nije spoznala u svojoj svijesti i procjeni u kakvu nas to zajednicu slijepo gura, ubjeđujuci nas uporno da će time životni standard u Srbiji poprimiti perspektivniji oblik.

Drugo objašnjenje je da su itekako svjesni svih posledica koje bi zadesile Srbiju eventualnim ulaskom u EU, ali da je ta njihova za nas građane još uvijek enigmatično forsirana procedura evropske integracije samo njima iz specifično određenih razloga i ciljeva poznata.

Koje od ova dva opisana objašnjenja je racionalnije u stanovištu nije teško prosuditi.

Da je današnja Evropska Unija ostala u svojoj ekonomskoj i političkoj ideologiji koju je praktikovala do lisabonskog sporazuma, po kome je iz Evropske Ekonomske Zajednice preinačena u Evropsku Uniju, bez sumnje bi lično bio srećni pobornik pristupanja Srbije u njene okvire.

Ovako ona je danas kakva jeste, u mojim očima jedna licemjerna hegemona imperijalistička organizacija, koja će u svojoj proždrljivosti na kraju sama sebe požderati.

U takvoj Uniji Srbiji kao članici nije mjesto, po svim njenim tradicionalnim vrijednostima.

KOMENTARI



5 komentara

  1. Bole says:

    Sjajan tekst! tako ce nam i biti kao sto je i opisano. Nazalost velika se igra igra oko ulaska u EU. Izgleda bas tako da ce samo politicari od toga imati koristi a narod nikako.

  2. Zare says:

    Super originalan naslov i članak, ovaj gosp. tekstopisac je sve jasno i slikovito razjasnio, bićemo sigurno anus ili po našem šup*ine ako uđemo u EU nažalost. Jedina nam je šansa da se spasimo da se EU raspadne pre nego što mi uđemo .

  3. Nedeljko, Keln says:

    Bravo majstore za ovaj clanak! ja posle 20 godina zivota u Nemackoj jedva prezivljavam ovde a Srbija hoce u EU pa ima da nas poderu i iscede kao krpu ako se to desi. Nemacka nam nije prijatelj i nikada to nece biti.

  4. Danilo Vasic says:

    Pazi Bogati, i Europski kontejner prazan. gde covek sad da izabere neke bacene cipele u jo dobrom stanju, hahaha...!!!

  5. RIJEKA says:

    Ama ne mogu da vjerujem da su ovi sto zive u "propaloj" Njemackoj tako razocarani. Ali zato smo mi tu da vas docekamo da se vratite u ovaj raj! Dobro dosli u buducnost, ocevina vas ceka!

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *