Ko nam je kroz istoriju bio veći neprijatelj, Turska imperija ili katolička „civilizovana“ Evropa?

Ko nam je kroz istoriju bio veći neprijatelj, Turska imperija ili katolička „civilizovana“ Evropa?

19 januara 2014

Zločin_u_Pančevu_1941Piše: Miladin Nedić

Pogled sa Ozrena

Teško je odgovoriti na ovako složeno pitanje, pogotovo što se ne zna ni vrijeme od kada su Srbi počeli da izumiru, kao ni razlog njihovog izumiranja. Ali, za vrijeme ropstva pod Turskom imperijom, od skoro pola mileniuma, Srbi nisu izumirali. Oni su živjeli kao kmetovi obrađujući zemlju koja je bila u vlasništvu turskih begova, odnosno sultana. Državi su davali deseti dio prihoda od zemlje. Tako je Turska imperija živjela i zavisila od njihovog rada. Vasa Čubrilović je sve to upečatljivo opisao u svom djelu „Istorija političke misli u Srbiji devetnestog vijeka.“

Za turske vladavine srpski narod se uvećavao, iako je veliki broj njih prelazio na islam i katolčanstvo i odlazio u druge narode. Da bi odredili vrijeme od kada su Srbi počeli izumirati potrebno je upoznati uzroke koji su tu pojavu proizveli. Pozovimo zato u pomoć istoriju jer ona je „učiteljica života“, a smrt je poslednja manifestacija njegova.

1.

Preda mnom se nalazi pismo Alekse Petrovića upućeno Stefanu Dedijeru -direktoru instituta za špijunažu u Lundu – Kraljevina Švedska. Aleksa Petrović je moj zemljak sa Ozrena. Bio je profesor matematike na više univerziteta i veoma obrazovan Srbin. Pismo je uputio u decembru 1993. godine Stevanu – bratu mnogo poznatijeg Titovog biografa Vladimira Dedijera. Jedna rečenica u tom pismu doslovce glasi ovako ,,Da si iole realan i naklonjen srbstvu (pravoslavnom, a ne unijatskom) mogao bi bar u ,`Dugi` br. 512. pročitati tekst Dr. Rastislava Petrović, i iz njega saznati da je 1438. godine papa Silvester II anatemisao srbski narod iz tamo navedenih razloga.“

Ja nemam priliku da dođem do te „Duge“ da bi saznao razlog zašto je papa anatemisao moj narod. Ali imam pravo da o tome razmišljam jer ta anatema doseže eto i do mojih savremenika i da moga života. To nije anatema komšinice, koja preko avlije viče svojoj koni : “dabogda ti bilo to i to… pa crkla dabogda“. To govori poglavar katoličke crkve. On se smatra Božjim namjesnikom na zemlji i njegove riječi su zapovjest koja se mora ostvariti. To znači da srpski narod mora da nestane sa lica zemlje. Dužnost svakog katolika je da radi na tome, jer je to zapovjest samoga Boga, odnosno njegovog namjesnika na zemlji. (Zato se ne treba čuditi što se katolička Evropa našla udružena u bombardovanju Srbije 1999.godine.)

Papa Silvester nije doživeo ostvarivanje svoje anateme. Srbija je tada bila u vazalnom odnosu sa Turskom imperijom, da bi nešto kasnije pala pod njenu totalnu vlast. Tako smo ostali pod Turcima zaštićeni od zapadnog neprijatelja katoličke Evrope i Vatikana. Postavlja se pitanje da li bi Srbi trebali Turcima da podignu spomenik zahvalnosti što su ih četiri stotine godina čuvali od katoličke Evrope i svete stolice. Odnosno – od totalnog istrebljenja. Međutim, zaslijepljeni Srbi osim u Turčinu ne vide više ni u kom drugom neprijatelja. Mi smo vjerovali da ratujući protiv Turske imperije čuvamo civilizovanu Evropu, a nismo znali da Turska imperija čuva Srbe od katoličke Evrope i od totalnog istrebljenja.

Anatema i plan Silvestera II o genocidu nad Srbima nastavlja se i traje do današnjeg dana. Anatemu je dala i proklamovala Sveta stolica i plan se mora ostvariti bez obzira kojeg pape stražnjica sjedi na svetoj stolici.

No, idimo tragovima istorijskih zbivanja! Već je rečeno da smo četiri stotine godina bili zaštitćeni Turskom imperijom i tako zaštićeni doživjeli smo da uđemo u 19. vijek.

Kada je na početku 19. vijeka Napoleon stigao do Balkana osnivajući republike gdje god bi stigao, u Ljubljani je proglasio Ilirsku republiku, računajući na balkanske Slovene koje je smatrao Ilirima. Ali kada je stigao do Dubrovnika 1808.godine ukinuo je Dubrovačku republiku kojom su tada vladali Srbi. Da li je to učinio slučajno?

Crna Gora se tek izmakla ispod turskog jarma ratujući sa Turcima bez prekida a Napoleon sa zapada napada sa svojom vojskom na to prvo srpsko gnijezdo slobode. Evo pjesme o tom događaju:

Napoleon slavni Bonaparta
na šest mora poji svoga ata
na nas pođe iz zemlje Francije
sa sto razne vjere i nacije
i kad dođe u zemlju kotorski
prisjede mu komad crnogorski
na mač ga je dočekala Boka
ne dade mu otvoriti oka
ni ped naše ne osvoji zemlje
dok mač slomi pod Moskvom na Kremlje.

Kad se Srbija počela oslobađati turskog jarma odmah je Evropa pritekla da zajaši oslobođenu Srbiju. Kako se može drugačije razumjeti uloga Britanije u slučaju ubistva vođe Prvog srpakog ustanka Karađorđa Petrovića. Otac Srbije i naš neumrli Vožd sklonio se poslije propasti Prvog srpskog ustanka van zemlje. Ali je zadržao veliki autoritet i ostao uzor svim narodima porobljenog Balkana. Velika Britanija je uz pomoć svoje tajne policije organizovala ubistvo Karađorđa. Izvršioci su samo domaći ljudi (Milorad Ekmečić : „Dugo kretanje između klanja i oranja“.)

Da li je ovo slučajno ili je po programu anateme iz 1438.godine prosudite sami!

2.

Kada se dalje razmišlja o ovoj temi treba postaviti pitanje: da li je Ante Starčević bio toliko pametan da svojom pameću formira Hrvatsku stranku prva, da kreira i da napiše takav rasistički program po kome treba izvesti istrebljenje Srba? Tako, što će se jedna trećina pokatoličiti i prevesti u Hrvate, jedna trećina pobiti i, konačno, jedna trećina protjerati. To je vrijeme devetnaestog vijeka, a u dvadesetom po tom programu radilo se punom parom. Nije li to išlo po programu i planu one papske anateme iz 1438.godine. Može se prepostaviti da taj program visi na zidovima vatikanskih odaja, kao što visi raspored časova nekog vrijednog gimnazijalca da bi se znalo kad što treba raditi i učiniti.

1875. godine Srbi su u Bosni podigli ustanak protiv Turske imperije, svesno ginući da bi izvojevali slobodu. Katolička Evropa ne pomaže ove ustanke. Nakon tri godine prolivanja srpske krvi, u Berlinu se održava Berlinski kongres. Bečka carevina ustanak Srba koristi kao razlog da okupira Bosnu. I u tom „poduhvatu“ podržavaju je katolička Evropa i Vatikan. Dolaskom u Bosnu katoličke Srbe proglašavaju Hrvatima, srpski jezik pretvaraju u bosanski, uvode latinicu kao službeno pismo i podižu nove katoličke crkve.

Evropa i Vatikan se tu nisu zaustavili. Kad je Srbija u Balkanskim ratovima oslobodila svoje zemlje u oružanom sukobu protiv Turske i Bugarske, Evropa polazi u rat protiv Srbije, koristeći njenu iscrpljenost u Balkanskim ratovima. Šta su sve radili vojnici „civilizovane Evrope“ po Srbiji u Prvom svjetskom ratu poznato je cijelom svijetu iz svedoćenja Arčibalda Rajsa.

Kad su srpska vojska i vlada bili na Krfu u Rimu se formirao Jugoslovenski odbor sastavljen većinom od hrvatskih intektualaca.

Da li je tu inicijativu dao Vatikan presudite sami!

Odbor se ubrzo preselio u London – centar svjetskih zbivanja i odlučivanja. Na Krfu se piše Krfska dekleracija, koja poziva sve Južne Slovene u rat za oslobođenje i ujedinjenje. Predsjednik Jugoslovenskog odbora polazi iz Londona na Krf da potpiše Krfsku dekleraciju. Na putu svraća u Vatikan na dogovor sa papom. (Milorad Ekmečić: „Dugo kretanje između klanja i oranja“). Šta su oni pričali i šta su se dogovorili to se ne zna. Ali budući slijed događaja na ovim prostorima može rekonstrisati glavne tačke njihovog dogovora.

Izvjesno je i da papa nije propustio priliku da Anti Trumbiću prenese iskustvo Rima pri opsjedanju Kartagine. Kada je rimski vojskovođa javio u Rim da ni treći napad nije uspio, Rim je naredio: „Pridružite im se!“. Poslije toga Kartagina je pala.

Tako su i Hravati pridruženi Srbima, potpisivanjem Krfske dekleracije. Kralj i vlada Srbije smatrali su Jugoslovenski odbor (20 članova) prestavnikom Slovenaca, Hrvata, Dalmatinaca, Slavonaca i Srba i muslimana u Bosni. Tada se nije znalo da iza Jugoslovenskog odbora stoji katolička Evropa na čelu sa Vatikanom i Velikom Britanijom. To se saznalo tek 1999.godine kada je Evropa bombardovala Srbiju; čak i prije, kada je pukovnik Slavko Lisica pri oslobađanju Kupresa među zarobljenim ustašama pronašao: Poljake, Nijemce, Estonce, Litvance…

Krfskom dekleracijom stvorena je Kraljevina Srba, Hrvata i Slovenaca, a jedanaest godina kasnije proglašenjem Jugoslavije više se ne spominju ni Srbi ni Srbija. Tako je Prvim svjetskim ratom ubijeno i unesrećeno blizu dva miliona Srba, a Srbija kao država zamjenjena za Jugoslaviju (svačiju i ničiju).

Tek što je stvorena država i Hrvati se pridružili Srbima, u Italiji se formira Hrvatski ustaški pokret koji usvaja ideologiju Ante Starčevića i njegov program o uništenju Srba i Srbije.

Da li je slučajno da se ustaški pokret formira u Italiji?

Koliko tu ima papske i vatikanske ujdurme?

U isto vrijeme formira se komunistička partija Jugoslavije (i Hrvatske).

Ustaški i komunistički pokret 1935. godine potpisuju tajni sporazum (ugovor) o međusobnoj saradnji. Ugovorom se ustaški pokret i Komunistička partija obavezuju da će se međusobno pomagati u ratu i miru. I da će zajedno raditi „na slamanju kičme srpstvu i Srpskoj pravoslavnoj crkvi“. Ovaj ugovor je i danas državna tajna na našim prostorima.

Radi ovog ugovora 1987. godine na Okružnom sudu u Tuzli dobio sam tri i po godine zatvora, jer sam ga kopirao u rudarskom institutu u Tuzli. Danas se taj ugovor nalazi djelimično objavljen u knjizi Dejana Lučića: „Pavelićev testament“ i knjizi Mira Miketića: „Kroz pakao i natrag“.

3.

Ustaški pokret prihvatila je većina hrvatskog naroda, jer je to pokret za stvaranje velike hrvatske države. Koja nije postojala od 1102. Godine. Bio je to pokret i za formiranje hrvatske nacije, koja se formira velikim dijelom i od pokatoličenih Srba.

Većinu članova komunističke partije činili su Srbi koji do današnjeg dana nisu saznali da su tim Ugovorom vezani za ustaški pokret. Za Ugovor je znalo samo uže rukovodstvo pokreta, a „sitna boranija“ nije znala da su kao članovi Komunističke partije bili pod komandom ustaša od 1935. godine do današnjeg dana. Tako su Srbi u Komunističkoj partiji upregnuti da rade na rušenju svoje države i ubijanju svog vlastitog naroda, pomažući ustašama da dođu do svoje države uz istrebljenje srpskog naroda na Balkanu. Na taj način se očituju i posledice Krfske dekleracije i pridruživanja Hrvata Srbima. U svemu ovome veliku ulogu čini katolička crkva. Ona Hrvatima nije išla na ruku da stvore svoju bilo kakvu suverenu državu ovih devet stotina godina. Ali ih je koristila za ostvarenje anateme pape Silvestera II iz 1438. godine .

Saradnja ustaša i komunista došla je do punog izražaja u Drugom svjetskom ratu. Ustaše proglašavaju NDH na prostoru Hrvatske, Dalmacije, Slavonije, Hercegovine i Bosne gdje započinju istrebljenje srpskog naroda po programu Stranke prava Ante Starčevića. Na čelu im je Ante Pavelić. Za to vrijeme komunisti sa Titom odlaze u Srbiju i Crnu Goru gdje započinju građanski rat u već porobljenoj zemlji od strane Hitlera i Musolinija.

Nakon tri godine ustaško-komunističke saradnje na istrebljenju srpskog naroda sastaju se njihovi predstavnici u Jajcu 29.11.1943. godine i donose odluku o uspostavljanju komunističko režima u Jugoslaviji. U svemu tome pomoć im pruža Sveta stolica u Vatikanu, na čelu sa papom Pijem HII.

UStase-na-djelu-Jasenovac-250x348I zapadni saveznici na čelu sa Čerčilom.

Da bi se sve to ostvarilo Tito odlazi sa ostrva Visa u junu 1944 godine u južnu Italiju, gdje se sastaje sa papom i sa Čerčilom. Tu zajedno provode oko mjesec dana uz kupanje i dogovaranje o uspostavljanju komunističkog režima u Jugoslaviji. Ignoriše se srpski Ravnogorski pokret koji je ratovao na strani saveznika, a protiv fašizma. I na strani sila pobjednica. Tako je srpski narod pao u ropstvo kao da je ratovao na strani poraženih naroda i država. U južnoj Italiji papa, Čerčil i Tito dogovoraju se o svemu i Tito odlazi u Moskvu na dogovor sa Staljinom kako bi izdejstvovao pristanak da Crvena armija oslobodi Jugoslaviju. Sa svoje strane zapadni saveznici su bombardovaali srpske gradove ispred komunističkih kolona koje su iz Hrvatske i Bosne nadirale u Srbiju i u Crnu Goru. Na taj način su zapadni saveznici 1944. dovršili ono što je Hitler započeo 1941. godine.

Srpski narod se tada našao sa svojim Ravnogorskim pokretom i Dražom u totalnom ratu. Bio je prinuđen da se brani sa svih strana. I od ustaša i od komunista, i od američke i od engleske avijacije sa zapada. Od Hitlerovih armija koje se povlače sa Bliskog istoka i od Crvene apmije koja je prešla u Srbiju iz Rumunije i iz Bugarske.

Opet je Evropa kumovala tragediji srpskog naroda i u Drugom svjetskom ratu, a broj Srba se opet smanjio za više od dva miliona. Poginulih i nestalih što u ratu, što odmah poslije rata.

Koliko tu ima kreativnosti Svete stolice i Vatikana i saveznika na čelu sa Čerčilom?

Kopnenom vojnom silom Crvene armije i bombama američke i engleske avijacije po srpskim gradovima i civilnom stinovništvu istjerani su Hitlerovi i Musolinijevi fašisti. Umjesto njih ušetali su komunisti i ustaše u našu Otadžbinu. Oni uspostavljaju 1945. godine komunistički režim koji traje sve do 1966. godine kad se na Brijunskom plenumu režim evoluira u apsolutno prohrvatski – ustaški.

U komunističko-ustaškom režimu glavnu riječ vodili su komunisti, a sporednu njihovi saradnici ustaše. Od Brijunskog plenuma režim ostaje isti, ali sada glavnu riječ vode hrvatski nacionalisti a sporednu njihovi saradnici komunisti. Otpočinju i pripreme za razaranje države Jugoslavije. Sve nacionalne manjinje i izmišljene nacije stekle su status i pravo nacija. A Srbi postaju smetnja svim narodima i nepoželjni višak u svajoj Otadžbini. Za Srbe država postaje prokleta zemlja u kojoj je „paščad puštena a kamenje svezano“ (Matija Bećković) Tako smo dočekali devedesete godine prošlog vijeka u kojima smo gledali razaranje svoje Otadžbine, koje je počelo još na II zasjedanju AVNOJ-a. Kada su protiv pravno-istorijske logike zacrtane granice njenih republika i pokrajina.

Ustaško-komunistički sistem trajao je od Brijunskog plenuma 1966. do 14. kongresa SKJ, koji je održan u Beogradu januara 1990. godine. Tada se jednopartijska država praktično raspada na republike i pokrajine. I započinje građanski rat.

Slovenija i Hrvatska se otcepljuju i proglašavaju svoju samostalnost. Među prvima ih priznaje Vatikan. Hrvatska protjeruje Srbe sa prostora Slavonije i Kninske krajine, a u Bosni i Hercegovini muslimani sa Hrvatima učvršćuju federalni odnos. Preglasavaju Srbe u zajedničkoj skupštini, čime započinje građanski rat u Bosni i Hercegovini. U ratu nas ustaše napadaju a komunisti-titoisti nam ne daju da stvorimo otadžbinsku armiju i da se riješimo svog dželata koji nas kolje evo već stotinu godina.

Tito je preko Saveza komunista pripremio sve neprijatelje Srba u Jugoslaviji, a Sveta stolica pripremila Ameriku i Evropsku uniju i tako su se Srbi našli u ratu sa pola svijeta. U istoj nezavidnoj poziciji u kojoj se 1944. našao i simbol srpskog otpora svim totalitarizmima, nacizmu, fašizmu i boljševizmu, besmrtni đeneral Dragoljub Draža Mihailović.

Rat je zaustavljen Dejtonskim ugovorom. Njega je potpisao Slobodan Milošević u ime Srbije, Franjo Tuđman u ime Hrvatske i Alije Izabegović u ime Bosne i Hercegovine. Dvojica možemo reći neoustaša, (Franjo i Alija) i jedan komunista (Slobodan) potpisali su pravni akt koji danas čini ustav Republike Srpske pod kojim mi danas živimo. Opet je uspostavljen ustaško-komunalistički pravni sistem kao i prije rata. I u ovom građanskom ratu Srba je stradalo (što ubijeno, što protjerano) blizu milion. A 1999. godine ne znamo koliko je u Srbiji izginulo od granata NATO bombardovanja.

Ovo su u najgrubljim crtama bile društveno političke promjene, i biološki genocid nad srpskim narodom od 1438. do 2000. godine prema planu svete stolice i s Vatikana na čelu katoličke i protestanske Evrope.

O duhovnom genocidu nekom drugom prilikom.

* * *

A sada da vidimo šta se desilo u ekonomiji. Kad je 1946. godine dolaskom komunista ukinuta privatna svojina od seljaka su počeli da otimaju poljoprivredne proizvode i sve više da plaćaju radnike u industriji i rudarstvu. Seljak je postajao sve siromašniji jer je njegovim proizvodima drugi određivao cijenu tj. država. Bježeći sa zemlje prelazio je u proleterijat po gradovima i u društvena preduzeća. Tako smo skoro svi imali radna mjesta i plate od koji smo mogli da preživimo. I niko nije raspolagao većim kapitalom.

Kad se država raspala i kad se završio građanski rat 1996. godine ponovo je počela privatizacija fabrika, rudnika i društvenih preduzeća. Sad niko od nas nije mogao kupiti fabriku ili bilo koje preduzeće, jer smo svi do tada živjeli od plata koja su bile dovoljne samo za život. Onda su došli stranci i pokupovali fabrike, rudnike i sve velike firme. Pošto je rat, a i prelazak sa tzv. društvene u privatnu privredu i tržišnu ekonomiju, poremetio stanje u proizvodnji mnogi su radnici ostali bez posla.

Seljaci se više ne vraćaju na uništenu i obezvređenu zemlju. Pojavila se sila naroda bez zaposlenja, cijena rada je pala ispod svake vrijednosti. Tako su strani vlasnici zaposjeli naša fabrike, rudnike i sve velike firme. Imaju proizvodnju sa najjeftinijom radnom snagom. Tako je naš narod pao u ekonomsko ropstvo. Prinuđen da radi samo za hranu bez koje ne bi mogao ići na rad svome ekonomskom gospodaru.

I Spartak je imao samo hranu kao što i naša djeca imaju da rade samo za goli život. To je ostvarila katolička i protestantska Evropa na čelu sa Svetom stolicom i Vatikanom, i uz pomoć NATO-granata. Sad nas Evropa poziva da im priđemo kao pokorno roblje svom dželatu. I prije nego što stavimo glave pod dželotove sjekire da oližemo krv svojih djedova. I krv svojih očeva. I krv svojih sinova.

Sa krvavih njihovih noževa.

I sa njihovih krvavih ruku.

E pa dragi brate Srbine, ako si sve ovo pročitao da li znaš: ZAŠTO SRBI IZUMIRU?

14.01.2014.godine

GŠSSP Miladin Nedić sa Ozrena.

Miladin Nedić je rođen 1937. godine u Donjoj Brijesnici na Ozrenu. Osnovnu je školu završio u rodnom selu, a gimnaziju u Tuzli. Diplomirao je na Rudarsko-geološko-naftnom fakultetu u Zagrebu. Kao inženjer radio je u Zenici, Kreki i u Rudarskom institutu u Tuzli. Po presudi Okružnog suda u Tuzli utamničen je na tri godine kao srpski nacionalista, zbog toga što je kopirao Ustaško-komunistički sporazum iz 1935.

Po izlasku iz zatvora 1989. godine učestvuje u radu Osnivačke skupštine Demokratske stranke u Beogradu. Potom se uključuje u osnivanje Srpske demokratske stranke u BiH. Biran je za predsednika SDS za regiju Ozren i za člana Glavnog odbora SDS BiH.

Na prvim višestranačkim izborima biran je u Vijeće građana Skupštine BiH. Kao poslanik ostaje i u Skupštini Republike Srpske do 1996.

Živi na Ozrenu.

(Vidovdan.org)

KOMENTARI



7 komentara

  1. Garavi says:

    Sta reci za ovakav tekst, na zalost istinit i sto ovo nezna svaki Srbin ma gde zivi .

  2. pravda says:

    Turci sigurno NE jer istini za volju oni su vam popravili natalitet ;)

  3. Milan Lazovic says:

    Poštovani Mladene,to što ste naveli je samo delimično tačno.Srbi su najviše stradali od komunističke ruke. I dan danas su žrtve tog mlina koji ih melje i danas.Nacija koja je sama bolesna i slaba može da očekuje da se nađe na meti svih belosvetskih mangupa.Ako govorite o Papinoj anatemi onda pomenite i Sv.Save anatemu bačenu na svoj narod.Reč je o povelji Stefana Prvovenčanog koja i danas stoji na ulazu u jedan srpski manastir.I tu lepo piše šta će se desiti Srbima ako ne ispoštuju reč Sv. Save.Itd,itd..Znači ,Srbi su sami sebi najveći neprijatelji.

  4. Milan says:

    Nema tu nikakavih velikih filozofija ni zavera ni sujeverja. Srbi izumioru zato sto nisu sposobni da se prilagode promenama koje su se desile u svetu od vremena kad su Srbi bili kmetovi u Otomanskoj imperiji. Uzevsi u obzir da su te promene sve brze, Srbi su sve nesposobniji da im se prilagode. U tom kontekstu se moze reci da Srbima nije najveci neprijatelj "civilizovana Evropa" nego civilizacija sama. U principu Darvinizam na delu. Samo to tako i treba. SLabi i neuspesni neka propadnu i jedina samislost neka im bude prezir.

  5. Marko says:

    Onda se rešenje namece samo. Neka Srbi ponovo budu kmetovi. Evo ja ću se žrtvovati za dobro svih pa se dobrovoljno javljam da budem velikaš, i svečano obećavam da ih neću bičevati baš svakoga dana, a žene i ćerke im neću opasivati uopšte. Oko toga neka se potrude sami, to jest kad završe sa celodnevnim rmbanjem na mom imanju, i eto im porasta nataliteta.

  6. Zoran says:

    To sto srbi nisu izumirali kad su bili kmetovi Turcima je zato sto su im Turci oplodjavali žene i ćerke, a da su se pitali nejaki i kilavi srbi, još tad bi izumrli.

  7. Anonimus says:

    Bila je nama I pravoslavna crkva neprijatelj često...Setimo se mitropolita beogradskog Leontija koji je šurovao sa dahijama I okrenuo Rodofkina protiv Karadjordja I ustanika...

Ostavite odgovor

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *